Nie-Boska komedia | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Nie-Boska komedia

Charakterystyka Hrabiego Henryka

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Ewa Petniak

Hrabia Henryk, inaczej Mąż, Pan Młody to główna postać dramatu Zygmunta Krasińskiego. Henryk, podobnie, jak autor „Nie – Boskiej komedii” jest arystokratą i nosi imię przyjaciela poety – Henryka Reev’a. W Części III ma trzydzieści sześć lat (mówi o tym podczas rozmowy z Pankracym), Orcio – jego syn, ma wówczas skończone czternaście. Łatwo więc obliczyć, że Hrabia został ojcem jako dwudziestodwuletni mężczyzna. Z Marią ożenić się musiał nieco wcześniej, bo dziecię przychodzi na świat w pewien czas po ślubie, można więc przypuszczać, że w Części pierwszej bohater jest rówieśnikiem Krasińskiego. Pisząc „Nie – Boską komedię” Zygmunt Krasiński miał dwadzieścia jeden lat.

W Części I Henryk jako Pan Młody staje na ślubnym kobiercu i pojmuje za żonę piękną Marię. Jest zachwycony małżonką, podczas przyjęcia weselnego podziwia jej urodę: „Jakżeś mi piękna w osłabieniu swoim – w nieładzie kwiaty i perły na włosach twoich – płoniesz ze wstydu i znużenia – o wiecznie będziesz pieśnią moją.” Rzuca na siebie przekleństwo, jeżeli kiedykolwiek przestanie kochać wybrankę. Pewniej nocy pojawia się duch zmarłej nałożnicy – Dziewica. Henrykowi jawi się ona jako piękność, przypomina mu młodzieńcze marzenia o poezji. Mąż gotów pójść za nią dokądkolwiek. Czuje się nieszczęśliwy, ponieważ zdradził samego siebie. Przeraża go fakt, że do końca życia będzie musiał wieść egzystencję zwyczajnego człowieka – męża i ojca, a pragnął być wielkim poetą, czuć moc i potęgę słowa, chciał być przewodnikiem dusz:

„Od dnia ślubu spałem snem odrętwiałych, snem żarłoków, snem fabrykanta Niemca przy żonie Niemce – świat cały jakoś zasnął na podobieństwo moje – jeździłem po krewnych, po doktorach, po sklepach, a że dziecię ma się mi narodzić, myślałem o mamce.”

Proza życia znaczy jego twarz grymasem nudy, bywa smutny, zamyślony, prawie nieobecny. Myślami błądzi w krainie fantazji, przygotowania do chrztu dziecięcia wydają mu się zbyt trywialne. Zajmuje się nimi Żona. Maria lęka się o Henryka, martwi ją, że małżonek nie okazuje jej uczuć, a on mówi wtedy: „Czuję, że powinienem cię kochać.” Maria rozpacza i błaga go, by kochał chociaż ich syna. Mąż obiecuje miłość im obojgu, ale ponownie przybywa Dziewica i uprowadza Henryka. Jest bezsilny wobec kochanki, pragnie gonić za marzeniem, porzuca rodzinę i odchodzi z Dziewicą.


Mąż – żona – kochanka to schemat wielu trójkątów miłosnych. Hrabia również realizuje taki scenariusz. Dziewica ucieleśnia jego ideały, wydaje mu się nieśmiertelna, inna - bardziej wspaniała niż Żona. Henryk „zdradza” Marię, ale zdrada wiąże się z konsekwencjami, a to, co wydawało się niezwykłe, z czasem traci swój urok. Dziewica okazuje się ułudą, falsyfikatem piękna i poezji. Pragnie jedynie oddać kochanka Szatanom, a ci drwią z jego naiwności. W chwili, gdy Henryk rozmyśla o samobójstwie: „rozkosz otchłani mnie porywa”, zjawia się Anioł Stróż i nakazuje mu wracać do domu. Mąż powraca na łono rodziny i od tego momentu następuje w nim metamorfoza. Nie wyzbywa się, co prawda poczucia własnej indywidualności, zwiedzie go ono jeszcze raz pod postacią żądzy władzy, ale od chwili powrotu usiłuje wcielić się w rolę ojca. Jego Żona, obdarowana przez Boga talentem poetyckim, trafia do szpitala dla obłąkanych i tam umiera.

Orcio zapada na ślepotę i zaczyna zdradzać objawy szaleństwa, widuje ducha matki, rozmawia ze zjawami. Henryk niepokoi się jego losem, lecz medycyna jest bezsilna wobec takiego przypadku. W Części II Hrabia ukazany jest jako troskliwy ojciec, choć świadom faktu, iż to on sam przyczynił się do nieszczęścia syna.

Pewnego razu Mąż rozmawia z Filozofem o idei rewolucji. Mędrzec wyrokuje o konieczności upadku starego systemu, mówi o potrzebie zmian społecznych. Hrabia nie przychyla się do jego zdania.

strona:    1    2    3  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteœ gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Żądzę władzy i sławy budzi w Henryku:
a) Mefisto
b) Dziewica
c) Natura
d) Orzeł
Rozwiązanie

W chwili, gdy Henryk rozmyśla o samobójstwie do domu nakazuje mu powrócić:
a) Żona
b) Mefisto
c) Anioł Stróż
d) Dziewica
Rozwiązanie

Hrabia Henryk został ojcem mając:
a) 22 lata
b) 28 lat
c) 21 lat
d) 24 lata
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Nie – Boska komedia” – streszczenie szczegółowe
Geneza „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Czas i miejsce akcji „Nie – Boskiej komedii”
Streszczenie „Nie – Boskiej komedii” w pigułce
Charakterystyka Hrabiego Henryka
„Nie – Boska komedia” jako dramat romantyczny
Interpretacja motta „Nie – Boskiej komedii”
Biografia Zygmunta Krasińskiego - „poety ruin”
Znaczenie tytułu „Nie – Boska komedia” – związki z Dantem
„Nie – Boska komedia” jako dramat społeczny - „Dwa orły z nas – ale gniazdo twoje strzaskane piorunem” – polemika Pankracego i Hrabiego Henryka
Motyw poezji i poety w „Nie – Boskiej komedii”
Motyw rewolucji i porewolucyjnej przyszłości w „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Kompozycja „Nie – Boskiej komedii”
Charakterystyka Pankracego
Stylistyka i artyzm „Nie – Boskiej komedii”
Dramatyzm głównych bohaterów „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Prozaiczna żona czy poetycka kochanka? – motyw miłości, rodziny i małżeńskiego szczęścia w „Nie – Boskiej komedii”
Tło historyczne „Nie – Boskiej komedii”
Realizm i fantastyka w „Nie – Boskiej komedii”
Motywy literackie w „Nie – Boskiej komedii”
Motyw szaleństwa w „Nie – Boskiej komedii”
„Świat rozbitych form” – tragizm i etyka w „Nie – Boskiej komedii”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Nie – Boskiej komedii”
„Nie – Boska komedia” jako dramat metafizyczny
Twórczość Zygmunta Krasińskiego
Charakterystyka arystokratów w „Nie – Boskiej komedia”
Charakterystyka rewolucjonistów w „Nie – Boskiej komedii”
Plan wydarzeń „Nie-Boskiej komedii”
Krasiński o „Nie – Boskiej komedii”
Funkcje symboli religijnych w dziełach romantycznych twórców
Delfina Potocka – muza i kochanka Zygmunta Krasińskiego
Realizacje sceniczne „Nie – Boskiej komedii” i uwagi krytyków
Sądy współczesnych poecie o „Nie – Boskiej komedii” (XIX wiek)
Uwagi i recenzje o „Nie – Boskiej komedii” w publikacjach XX – wiecznych
Najważniejsze cytaty z „Nie – Boskiej komedii”
Bibliografia





Tagi: